تهرانی ها بعد از ۵۰ سال دوباره «سینما درایو» را تجربه کردند

برای نسل قبل که روزهای پیش از انقلاب را به یاد دارند چرا. حدود ۵۰ سال پیش سینمای روباز حوالی میدان ونک میزبان خانواده­ هایی بود که مالک خودرو شخصی بودند و قصد داشتند ساعاتی را در کنار خانواده یا دوستان بگذرانند.

داستان از جایی آغاز شد که کووید ۱۹ از حدود ۳ ماه پیش باعث بسته شدن اماکن عمومی، زیارتی، فرهنگی و … از جمله سینماهای سراسر دنیا شد. درنتیجه پایین کشیده شدن کرکره سالن­های سینما، زنجیره طولانی از کسب و کارها متوقف شد، از تولید فیلم­ و بیکار شدن عوامل سازنده گرفته تا کارکنان سینما و فروشندگان تنقلات و فود کورت­های حوالی سالن­های سینما.

اما قرار نیست ویروس کرونا صنعت سینما را کاملا فلج کند و کسب و کارهای خرد وابسته به آن را ببندد، نتیجه این نگرانی متولیان سینمایی و اتاق فکرهایی که تشکیل شد، اکران دوباره فیلم­ها بود اما به روشی که برای نسل ما کاملا تازه است، اکران در سینما درایو.

سینما درایو یا سینما ماشین برای نسل ما واژه آشنایی نیست، اما برای نسل قبل که روزهای پیش از انقلاب را به یاد دارند چرا. حدود ۵۰ سال پیش سینمای روباز حوالی میدان ونک میزبان خانواده­هایی بود که مالک خودرو شخصی بودند و قصد داشتند ساعاتی را در کنار خانواده یا دوستان بگذرانند.

حالا بعد از گذشت پنج دهه خانواده­های پایتخت­نشین باز هم زیر آسمان این شهر در کنار خانواده فیلم می­بینند با رعایت کامل پروتکل­های بهداشتی و رعایت فاصله اجتماعی در پارکینگ روباز برج میلاد.

بعد از راه اندازی سیستم بلیط فروشی به ازای هر ماشین با حداکثر دو سرنشین، سازمان سینمایی اوج که پیش­قدم شد و برای اکران فیلم «خروج»، اعلام آمادگی کرد و آخرین ساخته ابراهیم حاتمی­کیا، در نیمه اردیبهشت ۹۹ اکران شد، در فضایی که در بدو ورود ماشین­ها ضد عفونی و به محل پارک هدایت می­شدند.

پس از استقبال مخاطبان از اکران سینما ماشین فیلم «خروج»، دومین اکران دوشنبه شب، ۲۹ اردیبهشت با اکران فیلم «جهان با من برقص» به کارگردانی سروش صحت ادامه پیدا کرد. از یک شب قبل پیش­فروش بلیط­ها در سایت «ایران تیک» آغاز شد و عصر روز اکران تمامی بلیط­ها به فروش رسیده بود.

حضور مخاطبان و فروش صد درصدی بلیط­های سینما ماشین در هر دو سانس، نشان داد که اکران فیلم­ها در سینما ماشین با وجود عمر دو هفته ای تجربه­ای موفق بوده است.

اتفاق­های مشابه بازگشایی مراکز تفریحی با رعایت فاصله اجتماعی و سایر پروتکل­های بهداشتی، در کشورهای مختلف نیز در حال انجام است و پارک­ها و مراکز ورزشی روباز رفته رفته به روی مخاطبان باز می­شوند.

هفنه گذشته نیز یکی از سینما ماشین­های نیویورک،­ به دنبال کاهش محدودیت­ها در این ایالت، بازگشایی شد و سه فیلم در انتظار اکران «جومانجی، مرحله بعد»، «پسران بد تا ابد» و انیمیشن «دور جهانی ترول ها» را برای علاقمندان به سینما پخش کرد.

البته سینما ماشین تجربه جدیدی در دنیای غرب نیست و همواره در کنار سایر تفریحات خانوادگی و دوستانه پذیرای علاقه­مندان بوده است. ظهور این نوع سینما در غرب به دهه ۵۰ میلادی برمی­گردد و زمانی که صنعت سینما و ماشین در ایالالت متحده هم­زمان در حال شکوفایی بودند. این نکته باعث شد که صنایع خودروسازی در طراحی­های خود برای ساخت ماشین­های روباز و شاسی بلند به سینما ماشین هم فکر کنند و سینماگران هم به فکر استفاده از سینما درایو به عنوان لوکیشنی ناب، در فیلم­هایشان بیفتند، مانند فیلم موزیکال «گریس» (Grease) با بازی جان تراولتا، محصول ۱۹۷۸٫

در این روزها که کرونا با بستن مراکز فرهنگی باعث شکوفایی خلاقیت برخی از افراد و مسئولان شده است آیا جهان بعد از این ویروس جهان بهتری با تجربه­های جدید است؟