چقدر تا دسترسی به اینترنت فراگیر جهانی باقی‌مانده/ اینترنت جهانی، از رویا تا واقعی

این روزها که به دلایلی، اینترنت قطع و وصل میشود، شایعه قطع کامل اینترنت و راه افتادن چیزی که به آن «اینترنت داخلی» می گویند به راه افتاده است. این تک شایعه، یک پاتک هم دارد، شایعه راه افتادن اینترنت جهانی، ایده که این روزها شرکت های بزرگ آن را روی میز گذاشتند و حتی آزمایش هایی هم انجام دادند.

این روزها که به دلایلی، اینترنت قطع و وصل میشود، شایعه قطع کامل اینترنت و راه افتادن چیزی که به آن «اینترنت داخلی» می گویند به راه افتاده است. این تک شایعه، یک پاتک هم دارد، شایعه راه افتادن اینترنت جهانی، ایده که این روزها شرکت های بزرگ آن را روی میز گذاشتند و حتی آزمایش هایی هم انجام دادند. این مطلب را بخوانید: 

 

آسمان بهترین خانه توزیع اینترنت

برای دسترسی تمام مردم جهان به شبکه اینترنت ایده‌های زیادی وجود دارد از تولید لامپ‌های      LED گرفته که قابلیت تبدیل شدن به توزیع کننده اینترنت را دارند تا ساخت انواع دستگاه‌های کوچک متصل به سرورهای جهانی اما آسمان جایی است که بیشتر شرکت‌هایی که در زمینه راه‌اندازی اینترنت جهانی فعالیت می‌کنند آن را به عنوان بستری برای تلاش‌هایشان انتخاب کرده‌اند چون در این مسیر هم می‌توان از ظرفیت‌های باورنکردنی انواع ماهواره‌ها استفاده کرد و هم آسمان لحافی است که کل جهان را در برگرفته و در عین حال متعلق به هیچ کشوری نیست.

چه کسی ماهواره‌های بهتری روانه آسمان می‌کند؟

همین چند ماه پیش یعنی اواخر خردادماه شرکت فضایی «اسپیس‌ایکس» اولین سری ماهواره‌های خود را به فضا فرستاد که قرار است در مجموع، یک شبکه بزرگ ارائه اینترنت پرسرعت درست کنند. در آخرین ساعات روز پنجشنبه ۲۳ می یک موشک «فالکن ۹» از پایگاه فضایی کیپ کاناورال فلوریدا به سوی مدار زمین پرتاب شد که درون خودش ۶۰ ماهواره کوچک جا داده بود. قرار بود این ماهواره‌ها که هرکدام چند صد کیلوگرم بیشتر وزن ندارند با نشستن در مداری نسبتاً نزدیک به زمین شبکه‌ای شامل ۱۲ هزار ماهواره را به وجود بیاورند که به کمک آنها شرکت «اسپیس‌ایکس» خواهد توانست اینترنت پرسرعت برای کاربران روی زمین فراهم کند. بنابر اطلاعیه شرکت «اسپیس ایکس»، راکت «فالکن ۹» فقط یک ساعت بعد از جدا شدن از زمین توانست مأموریت خود برای استقرار ماهواره‌های ملقب به «استارلینک» را با موفقیت به پایان برساند.

 

 

شرکت دیگری که تقریباً همزمان با «اسپیس ایکس» طرح مشابهی را کلید زده «وان وب» نام دارد که یک کمپانی بریتانیایی است و با ۶ فضاپیما در حال نصب ماهواره‌ها و شکل‌دهی شبکه خود در مدار زمین است.

«آمازون» هم برای ورود به این بازار جدید فناوری ارتباطات کار مشابهی کرده که پروژه «کیوپر ۳۲۰۰ آنلاین» نام دارد.

اخیراً هم شرکت «اسکای‌فای» اعلام کرده که به زودی وارد بازی پرتاب ماهواره برای پوشش دهی اینترنت کل زمین خواهد شد. «اسکای فای» در یک بیانیه‌ی مطبوعاتی اعلام کرده مشکل غیرقابل‌اعتماد بودن وای‌فای‌ها از ماهواره‌های سنتی را با فرستادن نانو ماهواره‌هایی که قطر آنتنشان ۵۵ سانتی است، حل خواهند کرد. آن‌ها به‌صورت تا‌شده به فضا فرستاده می‌شوند و در آنجا سرهم می‌شوند، چون این کار بسیار ارزان‌تر است.

راز ایتزکی تمیر، یکی از بنیان‌گذاران و مدیرعامل «اسکای‌فای» گفته که یک شبکه‌ی کامل ماهواره‌ای، یا به بیانی صورت فلکی، خواهد توانست بیش از یک گیگابایت اطلاعات را در هر ثانیه از هر نقطه از زمین ارسال کند. این موضوع شامل مناطق فقیر از وای‌فای مانند هند و آفریقا هم می‌شود، یا دقیقاً از همان‌جایی که حالا شما هستید.

آسمان برای اینهمه ماهواره جا دارد؟

وقتی می‌شنویم که هر کدام از این شرکت‌ها و احتمالاً چندین شرکت هم در آینده نزدیک قرار است ماهواره‌هایی برای تأمین اینترنت جهانی به آسمان بفرستند این سؤال به وجود می‌آید که اصلاً آسمان کره خاکی برای اینهمه ماهواره جا دارد؟ بنابر اعلام موسسه یونیون، همین حالا حدود ۲۰۰۰ ماهواره به دور زمین می‌چرخند و احتمالاً این تعداد در یکی دو سال آینده حداقل هفت برابر خواهد شد. این فقط نگرانی ما آدم‌های معمولی نیست، خود غول‌های ماهواره ساز هم از این نگرانی‌ها دارند و اسم آن را «ترافیک فضایی» می‌گذارند. همه آنها بخشی از پروژه‌شان را به هوشمند کردن ماهواره‌ها برای جلوگیری از برخورد با همدیگر اختصاص داده‌اند.

پس کی شروع می‌شود؟

مدت زیادی نیست که پوشش جهانی، ارزان و پرسرعت اینترنت از طریق ماهواره‌های مدرن از حالت یک رویای علمی به یک رقابت جدی برای شرکت‌های فناوری اطلاعات تبدیل شده اما خیلی از مردم جهان می‌پرسند پس کی تحقق این رؤیا ممکن خواهد شد؟ جواب دانشمندان و شرکت‌های فناوری خیلی روشن نیست مثلاً ایلان ماسک در آخرین حرف‌هایش از زیر بار اعلام زمانی مشخص طفره رفته است اما با توجه به سرعتی که در این شاخه از تکنولوژی دیده می‌شود و رقابت تنگاتنگی که غول‌های فناوری با هم دارند به نظر نمی‌رسد که آن روز خیلی هم دور باشد.